Een van die typische cocktails die iedereen graag lijkt te drinken is de gin-tonic, een ‘oude’ cocktail en (nu wordt het raar) oorspronkelijk een middel van de Britse Koninklijke Landmacht in de strijd tegen malaria. Omdat de Britten op het einde van de 17de eeuw in sommige van hun gebieden grote problemen met deze ziekte hadden, moesten ze snel een oplossing verzinnen.
Toen ze ontdekten dat het Peruaanse kinine-extract malaria kon helpen voorkomen, werd deze koortsverlagende alkaloïde aan de soldaten uitgedeeld. Maar omdat kinine heel bitter smaakt, voegden de Britse officieren er water, suiker, limoen en gin aan toe zodat het een zoet drankje werd waar je zelfs van kon genieten. Dus in plaats van het medicijn ’s morgens samen met de troepen te nemen, maakten de officieren er een heerlijke cocktail voor ’s avonds van. Zo ontstond de Britse gin-tonic, en het werd al gauw een van de dranken waar het Britse Rijk op gebouwd werd.
Omdat de soldaten in India al een voorraad gin kregen, was hun oplossing voor het bittere probleem heel logisch. Ik vind trouwens wel dat de Britten hun soldaten vroeger veel ingrediënten voor cocktails gaven, hoe zou dat komen?
Vandaag de dag is de gin-tonic wereldberoemd en bestaan er zelfs gin-tonicbars waar de klanten uit een menu hun favoriete gin-tonic en garnering kunnen kiezen. Bij de European Bartender School hebben we een voorkeur voor Hendrick’s Gin met een schijfje komkommer, omdat die zoveel frisser en lekkerder smaakt. Liefhebbers willen het gin/tonicgehalte al eens wat aanpassen, en het gebruik van een limoen vs. een citroen leidt bij bartenders vaak tot verhitte discussies. Wij kiezen voor een garnering met komkommer omdat het eens wat anders is dan de klassieke citruscocktail, maar vooral omdat het overheerlijk smaakt.
